dag 4: Palermo - Marsala (13/11)

We verlieten de chaos van Palermo en stoten door naar het zuiden op zoek naar Corleone in de bergen. Het werd wat mistig en bewolkter en voilà daar tegen de bergflank een gemeente bekend en berucht dankzij the Godfather. Een gemeente van iets meer dan 11 000 inwoners - niet zo veel groter als Opglabbeek. Zouden er nog gelijkenissen zijn...
In de wandelgangen van de gemeenteraad vanavond hoorde ik dat sommigen grapten dat onze trip naar Sicilië diende als geld te gaan halen om onze partij te spijzen... Ik kon er hard om lachen zeker toen ik opmerktte dat je voor de maffia niet naar Sicilië moet gaan: die vind je hier ook...
Veel was er niet te beleven maar we hebben er wel onze auto vol diesel gegooid. En hop weer op weg, via kleine, kronkelende wegen en wegeltjes zochten we de autostrade die ons naar de westkust leidde.

Vanop de autostrade zagen we de vesting en het stadje Erice verschijnen. Met een kablebaan gingen we naar boven. Een deel van het stadje hing in de wolken, de andere kant blaakte in de zon. Heerlijk! Terwijl we de innerlijke mens verstrekten waren we getuige van een mop over Berlusconi die bij God kwam en hij werd eerst niet herkend tot hij over prostituées en op maat gemaakte wetten begon... Hilarisch...

Terug beneden gekomen lieten we Trapani (waar de dag erna twee maffia-leden werden opgepakt) achter ons en reden langsheen de kust naar Marsala. We stopten even bij de zoutpannen van Stagno: witte heuvels - geen sneeuw maar zout.

Marsala, een prachtige, propere en precies wat rustigere stad waar wel wat verkeers- en parkeerregels gelden.
Na onze koffers gedeponeerd te hebben in de B&B verkenden we het verkeersvrije centrum: een voetgangerszone vol winkels. Op verschillende pleinen zate de bomen vol kwetterende vogels (spreeuwen???) - om gek van te worden. Ook bezochten we er Vlaamse geschiedenis: 8 wandtapijten.


Voor het avondeten dronken we koffie aan en in een bar: tafels en stoelen zijn niet nodig, gewoon leegslurpen aan de toog of op straat.


We doken vroeg in ons bed want de dag erna volgde de langste trip van de reis: van west naar oost - ruim 350 km met tussenstops.
Het boek over Edgard korte af: de Kampse politieke (wan)toestanden werden kleurrijk uit de doeken gedaan.

* * *

Morgen volgen dag 5, 6 en 7.

dag 3: Palermo (12/11)

Geen autotrip voor de boeg, dus konden we iet langer blijven slapen maar niet te lang want Palermo wachtte...
Te voet op verkenning in Palermo. Eerst een korte busrit om de benen wat te sparen.

Halte 1: de catacomben, een begraafplaats in de kelder van een kerk waarin eind 19e de lijken werden gebalsemd en gedroogd en aan, tegen de muur werden 'opgehangen'. Een ingetogen wandeling...

Vervolgens op naar't Palazzo dei Normanni, de zetel van het regionaal parlement. We konden er de hofkapel bezoeken maar niet het parlement zelf: de fracties hadden er hun vergaderingen en mochten niet worden gestoord... Bij het buiten gaan tikten we ansichtkaartjes op de kop en schreven we het homefront.

Na la Cattedrale en een broodje passeerden we toevallig in de buurt van de Quattro Canti een plein waar wat carabinieri en polizia municpale samentroepte. Nino informeerde wat er was en wat bleek: dat is het stadhuis en er werd een 'betoging' verwacht (die later een man of 10 sterk bleek te zijn). We praatten ons dit overheidsgebouw binnen en belandden in de raadszaal en collegezaal waar een bode ons uitgebreid gidste. Ikzelf zat even in de voorzittersstoel. Een prachtige oude zaal met een eeuwenoude luster die zowel kaarsen als gaslampen droeg en nu met (elektrische) lampen het licht brengt.

Na avondeten waren we bij de (her)opening van een museum: Palazzo Abatellis met een indrukkende "Overwinning van de dood". We liepen er tussen de verenigde kunstenaars, kunstliefhebbers en supporters van Palermo en omstreken. Een overrompeling maar een interessante ervaring met prachtige kunstwerken en schilderijen.

Voor het inslapen kon ik het niet laten de verdere levensloop van Edgard op de voet te volgen... Wereldoorlog II woedde volop.

* * *

In de marge:
* Nino leerde ons de vele betekenissen van "prego" en gaf ons inzicht in de gekende deegrolletjes met ricotta en zoetigheid: "cannoli"; en de link met de maffia.
* Palermo heeft en ernstig afvalprobleem, overal zie je het. O.a. een gevolg van het systeem van afvalophaling: niet individueel zoals bij ons maar met containers per buurt of straat en die zijn steeds 'te klein' of 'te snel' vol.

dag 2: Catania - Palermo (11/11)

Onze eerste ochtend en vroeg uit de veren want we hebben wat kilometers voor de kiezen: Palermo.
Vandaag is het St-Maarten en daar horen gepofte kastanjes bij. Dat smaakte!

We lieten Catania en de Etna een weekje voor wat ze zijn en gaan op zoek tussen de heuvels en bergen naar de aanwezigheid van de oude Grieken en Romeinen, Feniciërs en Noormannen.
Eerste stop: 'Villa Romana'. Een ruime Romeinse villa die stilaan meer en meer geheimen en fresco's en mozaiëkvloeren prijs geeft. En dat alles in een mooi en zonnig landschap.

Volgende halte: Cefalu aan de zee.

En dan op naar Palermo. Autostrade met péage langsheen de zee. Met eerst vele autofabrieken en dan huizen, appartementsblokken, nog huizen en dan op ringweg de juiste afslag naar Palermo centro te kiezen: Piazza Marina. Met in de buurt onze volgende B&B voor twee nachten. Een kamer die een hele verdieping omvatte met 7 slaapplaatsen.

Parkeren was nie van de poes maar uiteindelijk 's avonds stond onze auto voor ons 'hotel'.

Het avondeten werd in sneltreinvaart aan ons gepresenteerd maar we genoten in deze zaak vol spreekwoorden: Proverbio.
Voor in te slapen dook ik verder in het verhaal van Edgard en de beginjaren van Leopoldsburg en het leven toen aldaar.

dag 1: Keulen - Catania (10/11)

Kristof, Tony en Fabian vertoefden van 10 tot 17 november op Sicilië. Nu volgt het reisverhaal door Fabian's bril in 7 afleveringen...

* * *

Een frisse dinsdagmorgen. Eerst haal ik Kristof op, vervolgens Tony. En weg zijn we. Go South...

Na een rit van anderhalf uur met op't einde wat file - net voor Köln - bereiken we de vlieghaven. Tony ontpopt zich direct tot reisleider en begint de nodige paperassen in orde te maken. Na een goei tas Duitse koffie gingen we door de controle. Alle metaal werd gedetecteerd...


Catania werd bereikt na een vlucht van twee uur en vijftien minuten.
Tijdens deze vlucht begon ik "Edgard" van Marcel Vantilt te lezen en bij de landing had ik al ruim 1/3 van dit vlot lezend rood boekje doorzwommen. Kon ik wachten met de rest tot de terugvlucht?

De zon scheen. En ja, wat kan zonnewarmte zalig zijn...
Na onze Clio opgepikt te hebben zochten we onze eerste B&B op in de buurt van de haven. Direct doken we onder in een mierennest, zoals Zuid-Europese steden zijn: claxonnerende auto's en vespa's die zich klaarblijkelijk niets aantrekken van verkeersregels... Nino - zoals we Tony vanaf nu noemen - blijft koel in zijn ergernis en parkeert onze auto bijna voor de deur.

Na de kamerverkenning volgde een straffe 'kleine' koffie met suiker. Voilà klaar voor een verkenningstocht in de stad. En we zagen op het einde van de weg al de Etna. We versterkten de innerlijke mens: oranginos - rijstbollen met een vulling van (meestal) bolognesesaus, erwtjes en mozzarella. ik had er eentje met spinazie. Hmmm.

En tegen de vooravond kwam lichte regen en duisternis. We dwarrelden doorheen het museum van kasteel Ursino. Het avondeten nuttigden we tegenover dit kasteel in een trattoria. Lekker! Met witte en rode wijn, natuurlijk.

PRO 8 dagen naar Sicilië

Sicilië, in't Italiaans en Siciliaans: Sicilia; in't Oud-Grieks: Trinakria = "het eiland met de drie punten".

Het eiland is vooral bekend van de grote aantallen immigrantendie het heeft geleverd aan de VS, de oorsprong van de maffia en de nog werkende Etna.

Van 10 tot 17 november trekken 3 leden van PRO-Opglabbeek rond in en op deze "driehoek".

Een eiland met afwisselende landschappen en culturen met mythen en tradities. Je vind er restanten van Grieken en Romeinen die streden met de Carthagers over de controle over het eiland en de Middellandse Zee. Arabieren stichtten er later een bloeiende cultuur. En Normandiërs brachten het Christelijk geloof.

Volg hier het relaas van hun reis.

De oplossingen...

De oplossingen...

1. Broekkant(straat)
2. Sporthal
3. Kiosk
4. Van Cranenbroek
5. ’t Laer
6. Poltergeist
7. Kangoeroe
8. Witte Huis
9. Fusie
10. Louwel
11. Respect
12. Troempeelke
13. Carnaval
14. Roy
15. Blik

Toekomst Oud kerkhof: Spookpunt of rustplek?

Allerheiligen ligt net achter ons. Heel wat mensen hebben de voorbije dagen een bezoek gebracht aan het graf van hun dierbaren. Ook op het Oud kerkhof.

De meerderheid wilde (?) daar een rondpunt - of moeten we zeggen: spookpunt? - en woningen voorzien. PRO blijft hopen op een rustige toekomst voor het oud kerkhof aan de rand van ons centrum. Een park, bijvoorbeeld. Hopelijk wordt die wens die we al jaren koesteren, toch nog werkelijkheid. Want waar men zijn overledenen respecteert, is het warmer om te leven.

Waanzinnige verkiezingsbeloften zijn de belastingen van de toekomst

Is het centrum werkelijk de beste locatie voor een nieuwe polyvalente zaal? "Daar en nergens anders," dicteert de meerderheid in het Ruimtelijk uitvoeringsplan (RUP), dat momenteel opgemaakt wordt. Dat de kiosk, de pastorij en het Troempeelke – amper 15 jaar geleden gebouwd voor een kostprijs van enkele miljoenen euro's! - daarvoor tegen de vlakte moeten, is blijkbaar geen punt. Ook de verkeersproblemen die de inplanting van een polyvalente zaal met zich meebrengt, laat de meerderheid koud. Nochtans heeft Opglabbeek met ’t Laer een geschikt alternatief voor de polyvalente zaal: een oplossing die goedkoper is én voordelen biedt voor de verkeersveiligheid.

WIE WORDT HIER BETER VAN?

De polyvalente zaal heeft al vele verkiezingsfolders en beloftes gekleurd. Ondertussen lopen de ontwerp- en bouwkosten op… tot 6 miljoen euro. En of dat zal volstaan, is nog maar zeer de vraag. Fabian Spreeuwers: "Waanzinnige verkiezingsbeloften zijn de belastingen van de toekomst. Wie wordt hier beter van? Het Troempeelke is nauwelijks 15 jaar oud. Die investering nu al afbreken is pure kapitaalvernietiging."
PRO heeft de laatste momenten van deze drie centrumgezichten vastgelegd op beeld 　
Want we hebben in onze gemeente de neiging om ons verleden te vernietigen. Terwijl dat verleden ons vertelt én ons eraan herinnert waar we vandaan komen.

ONTEIGENINGEN?

In juni 2007 kregen we een mooie presentatie over het mogelijk toekomstbeeld van ons centrum. Onteigeningen waren niet nodig. Alles ging in overleg gebeuren of in een PPS-formule (Publiek Private Samenwerking). Nu de mist om onze hoofden is verdwenen, doemt het onteigeningsbeest toch op in het opgemaakte RUP. Of is dit een drukkingsmiddel om kritische bewoners het zwijgen op te leggen?
De plannen stonden al op de website van MER-Vlaanderen (Milieu Effecten Rapportage) en worden binnenkort openbaar gemaakt. Het openbaar onderzoek start op 23 november en duurt 60 dagen. Als je hier meer over wil weten of bedenkingen hebt, kan je de plannen inkijken op de infodag op woensdag 25 november van 13.30u tot 21.30u. Eventuele opmerkingen of bezwaren kan je schriftelijk indienen. Begin 2010 wordt het RUP en de ingediende opmerkingen voorgelegd aan de gemeenteraad.

Slorpt Genk Opglabbeek op?

Gemeenteraadslid Fabian Spreeuwers (PRO) vreest dat Opglabbeek op termijn zal worden opgeslorpt door Genk. En dat wil hij niet laten gebeuren…
Het Vlaams Gewest zet aangrenzende gemeenten aan om samen te werken, in de hoop zo de ‘bestuurlijke drukte en versnippering’ op lokaal politiek niveau tegen te gaan. Een goede buur is belangrijker dan een verre vriend, nietwaar? Genk, Zutendaal, As en Opglabbeek sluiten regelmatig samenwerkingsakkoorden af. "Op zich prima," vindt Pro-gemeenteraadslid Fabian Spreeuwers, "maar we moeten wel oppassen dat Genk niet alle bestuurlijke macht naar zich toe trekt. Dat is een reëel gevaar."
Fabian Spreeuwers vangt naar eigen zeggen heel wat belerende tot zelfs ronduit denigrerende reacties op vanuit Genk. Reacties in de trant van: "natuurlijk moet Opglabbeek met ons fuseren, want wij kunnen alles beter organiseren, we hebben meer middelen en meer geld..." De tegenreactie luidt even klaar en helder: "Onze eigenheid, waar politiekers zoals oud-burgemeester Awouters in de jaren ’70 voor gestreden hebben, geven we niet zomaar op!"