dag 3: Palermo (12/11)

Geen autotrip voor de boeg, dus konden we iet langer blijven slapen maar niet te lang want Palermo wachtte...
Te voet op verkenning in Palermo. Eerst een korte busrit om de benen wat te sparen.

Halte 1: de catacomben, een begraafplaats in de kelder van een kerk waarin eind 19e de lijken werden gebalsemd en gedroogd en aan, tegen de muur werden 'opgehangen'. Een ingetogen wandeling...

Vervolgens op naar't Palazzo dei Normanni, de zetel van het regionaal parlement. We konden er de hofkapel bezoeken maar niet het parlement zelf: de fracties hadden er hun vergaderingen en mochten niet worden gestoord... Bij het buiten gaan tikten we ansichtkaartjes op de kop en schreven we het homefront.

Na la Cattedrale en een broodje passeerden we toevallig in de buurt van de Quattro Canti een plein waar wat carabinieri en polizia municpale samentroepte. Nino informeerde wat er was en wat bleek: dat is het stadhuis en er werd een 'betoging' verwacht (die later een man of 10 sterk bleek te zijn). We praatten ons dit overheidsgebouw binnen en belandden in de raadszaal en collegezaal waar een bode ons uitgebreid gidste. Ikzelf zat even in de voorzittersstoel. Een prachtige oude zaal met een eeuwenoude luster die zowel kaarsen als gaslampen droeg en nu met (elektrische) lampen het licht brengt.

Na avondeten waren we bij de (her)opening van een museum: Palazzo Abatellis met een indrukkende "Overwinning van de dood". We liepen er tussen de verenigde kunstenaars, kunstliefhebbers en supporters van Palermo en omstreken. Een overrompeling maar een interessante ervaring met prachtige kunstwerken en schilderijen.

Voor het inslapen kon ik het niet laten de verdere levensloop van Edgard op de voet te volgen... Wereldoorlog II woedde volop.

* * *

In de marge:
* Nino leerde ons de vele betekenissen van "prego" en gaf ons inzicht in de gekende deegrolletjes met ricotta en zoetigheid: "cannoli"; en de link met de maffia.
* Palermo heeft en ernstig afvalprobleem, overal zie je het. O.a. een gevolg van het systeem van afvalophaling: niet individueel zoals bij ons maar met containers per buurt of straat en die zijn steeds 'te klein' of 'te snel' vol.